محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 130

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

بايد كه بداند كه او از دايرهء اسلام بيرون است ، وحال آن كه صوفى نباشد كه به يكى از اينها و به جبر قايل نباشد ، مگر آنكه از روى نادانى وحماقت ، يا مكر وخدعت ، بر دَرِ تصوّف زده باشد ، چنان كه گذشت . و ديگر بدان كه : اين طايفهء زرّاقيه ، مانند بيشتر طوايف صوفيّه كه قبل از اين مذكور شد - دعوى كشف وكرامات كنند ولاف‌ها زنند ، و به آن احمقان را فريب دهند ، وهذله‌گوئى وبذله خوانى ، وترنّمات ونغمات ومطرب وسرود دوست دارند ، و آن فعل مذموم را پيشه خود سازند ، وكلمهء « لااله الّا اللَّه » را ، با تقطيعات ونغمات گويند ، وشعرها در آن ميان خوانند ، چنان كه بيتى يا مصرعى به اوزان وتقطيعات موسقيه خوانند ، و اين كلمه را به آن وزن وتقطيع ترتيب دهند ، و هيچ شبهه نيست كه غنا مدّ صوت است كه مشتمل باشد برترجيع مطرب ، اگر چه با تقطيع نباشد ، وحال آن‌كه اين جماعت تقطيعات موسقيه نيز به آن جمع مىكنند . و به اتفاق علماى شيعه غنا حرام است و فاعل وسامع آن عاصى وفاسق ومردود الشّهادة . و هر كه اندك شعورى دارد مىداند كه به اين روش ذكر كردن بر خلاف شرع اطهر پيغمبراست ، و روش اهل بدعت وضلالت است . بعضى از نادانان گمان كرده‌اند كه « بادروا الى رياض